Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Лука 18:18-27
| 18. | И Го праша еден управник, велејќи: „Учителе добар, што да направам за да наследам живот вечен?” |
| 19. | А Исус му рече: „Зошто ме наречуваш добар? Никој не е добар, освен еден Бог. |
| 20. | Ги знаеш заповедите: не прељубодејствувај, не убивај, не кради, не сведочи лажно, почитувај ги татка си и мајка си.” |
| 21. | А тој рече: „Сето тоа сум го запазил од младоста своја.” |
| 22. | Штом го чу тоа, Исус му рече: „Уште едно не ти достига: продај сe што имаш и раздај го на сиромаси, и ќе имаш сокровиште на небото; потоа дојди и врви по Мене!” |
| 23. | А тој, кога го чу тоа, се нажали, оти беше многу богат. |
| 24. | Штом виде дека тој многу се разжалости, Исус рече: „Колку е тешко во царството Божјо да влезат оние што имаат богатство? |
| 25. | Полесно ? е на камила да мине низ иглени уши, отколку богат да влезе во царството Божјо.” |
| 26. | Оние, што го чуја тоа, рекоа: „Тогаш, кој може да се спаси?” |
| 27. | А Он одговори: „Неможното за луѓето е можно за Бога.” |
Апостол на денот: Прво послание на светиот апостол Павле до Тимотеј 1:15-17
| 15. | Верни се и достојни за секакво примање зборовите, дека Христос Исус дојде во светот да ги спаси грешниците, меѓу кои сум прв јас. |
| 16. | Па затоа бев помилуван, за да ја покаже Исус Христос прво на мене сета долготрпеливост, како пример на оние, кои што ќе поверуваат во Него за живот вечен. |
| 17. | А на Царот на вековите, на Нераспадливиот, Невидливиот, Единствен премудар Бог – нека е чест и слава во сите векови. Амин! |
Поука на денот: Свети Григориј Палама
Кога човек ќе се поздрави со с? што е во светот: кога ќе се одрече од парите и од имотот, ќе ги отфрли и ќе им ги раздели на сиромашните (Лука 14, 33) ослободувајќи се така од грижите, тогаш душата е во состојба да се предаде на самонабљудување, како слободна од с? што ја привлекува однадвор и ја расејува. А кога умот, откако се одвоил од с? што е сетилно, ќе се издигне над растргнатоста од мноштвото грижи и ќе го здогледа внатрешниот човек, првиот напор му е со плач да ја измие одвратната маска што преку светските скитања и заблуди ја стекнал. Откако од себе ќе симне с? што безоблично го покривало, со оглед дека душата веќе не ја апсорбираат различните предмети, спокојно влегува во своите внатрешни ризници и во тајност Му се моли на Отецот (Мат. 6, 6). Бог тогаш најпрво му го дарува сокровиштето на сите други дарови: мирот и тишината на помислите.
