Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 8:5-13
| 5. | А кога влезе Исус во Капернаум, се приближи до Него еден стотник и Го молеше говорејќи: |
| 6. | Господи, слугата мој лежи дома фатен и многу страда. |
| 7. | Исус му рече: „Ќе дојдам и ќе го излекувам.” |
| 8. | А стотникот одговори и рече: „Господи, не сум достоен да влезеш под мојот покрив; но кажи само збор и слугата мој ќе оздрави; |
| 9. | зашто и јас сум човек подвластен, а имам и потчинети војници; па кога ќе му речам на еден од нив: »Оди!« и тој оди; на другиот: »Дојди!« и тој доаѓа; и на слугата: »Направи тоа!« и тој прави.” |
| 10. | Кога го чу тоа, Исус се зачуди и им рече на оние што врвеа по Него: „Вистина ви велам: ни во Израилот не најдов толку голема вера. |
| 11. | И ви велам дека мнозина ќе дојдат од Исток и од Запад и ќе седнат на трпеза со Авраама, Исака и Јакова во царството небесно, |
| 12. | а синовите на царството ќе бидат фрлени во крајната темнина; таму ќе биде плач и крцкање со заби.” |
| 13. | И му рече Исус на стотникот: „Оди си и, како што си поверувал, нека ти биде!” И слугата негов во истиот час оздраве. |
Апостол на денот: Послание на светиот апостол Павле до Римјаните 6:18-23
| 18. | Откако се ослободивте од гревот, вие станавте робови на правдата. |
| 19. | Ви зборувам како човек, за вашата плотска слабост. Оти, како што ги предостававте членовите ваши да бидат робови на нечистотата и беззаконието за беззаконство, така и сега оставете ги членовите ваши да бидат робови на правдата за осветување. |
| 20. | Зашто, додека му бевте робови на гревот, бевте слободни од правдата. |
| 21. | А каков плод имавте тогаш? Дела, од кои сега се срамувате, бидејќи нивниот крај е смртта. |
| 22. | Но сега, кога се ослободивте од гревот и Му станавте служители на Бога, вашиот плод е светост, а крајот – животот вечен. |
| 23. | Оти, платата, што ја дава гревот, е смрт, а дарот Божји е живот вечен во Христа Исуса, нашиот Господ. |
Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски
Ние не можеме ништо друго освен да се присилиме себеси, освен постојано да се присилуваме. Над сe, би требало да се трудиме во молитвата и непрестајно да изговараме: “Господи Исусе Христе, помилуј ме!“ Треба да ја кажуваме молитвата веднаш откога ќе се разбудиме изутрина. Потоа треба своите работи да ги вршиме со името Исусово на усните. Ако вака ја кажуваме молитвата, ќе ги одбегнеме празнословието, многузборливоста, осудувањето, гневот и роптањето и притоа секој од нас ќе тихува внатре во себе.
