Евангелие на празник: Свето евангелие според светиот апостол Лука 10:16-21
| 16. | Кој ве слуша вас, Мене Ме слуша; и кој се откажува од вас, од Мене се откажува; а кој се откажува од Мене, се откажува од Оној што Ме пратил.” |
| 17. | Се вратија, пак, седумдесетте со радост и велеа: „Господи, во Твое име и бесовите ни се покоруваат.” |
| 18. | А Он им рече: „Го видов сатаната дека падна од небото како молња! |
| 19. | Еве, ви давам власт да настапувате на змии и скорпии, и на секаква непријателска сила; и ништо нема да ве повреди; |
| 20. | но не радувајте се на тоа, дека духовите ви се покоруваат, а радувајте се, што се имињата ваши напишани на небесата.” |
| 21. | Во тој час се возрадува Исус во духот и рече: „Те прославувам, Оче, Господи на небото и на земјата, оти си го сокрил ова од мудрите и разумните, а си го открил на простите. Така е, оти таква беше волјата Твоја.” |
Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 14:14-22
| 14. | И кога излезе Исус, виде многу свет; и се смили над нив и ги излекува нивните болни. |
| 15. | А на стемнување се приближија до Него учениците Негови и рекоа: „Овде е местово пусто, а и доцна е веќе; пушти го народот да отиде по селата и да си купи храна.” |
| 16. | Но Исус им рече: „Нема потреба да одат; дајте им вие да јадат!” |
| 17. | А тие Му рекоа: „Ние имаме само пет лебови и две риби.” |
| 18. | Он им рече: „Донесете Ми ги тука!” |
| 19. | И како му заповеда на народот да седне о тревата, ги зеде петте лебови и двете риби, погледна кон небото, ги благослови и како ги прекрши, ги даде лебовите на учениците, а учениците – на народот. |
| 20. | И јадеа сите и се наситија; и кренаа дванаесет кошеви полни со останати парчиња. |
| 21. | А оние што јадеа, беа околу пет илјади души, освен жените и децата. |
| 22. | И веднаш ги покани Исус учениците Свои да влезат во кораб и да минат на другата страна пред Него, дури да го распушти народот. |
Апостол на празник: Послание на светиот апостол Павле до Евреите 2:2-10
| 2. | Оти, ако реченото слово преку ангелите се покажа верно, и ако секој престап и секоја непослушност прими праведна отплата, |
| 3. | како тогаш ќе избегнеме, ако занемариме такво големо спасение, кое, најнапред проповедано од Господа, се потврди од оние што го беа чуле од Него, |
| 4. | кога и Бог им го потврди сведоштвото со знаци и чудеса, со разни сили и со раздавање дарови на Светиот Дух по Своја волја. |
| 5. | Зашто Бог не на ангелите им ја покори идната вселена, за која што зборуваме, |
| 6. | туку, напротив – некој зборувајќи негде посведочи: „Што е човекот, та го помниш, или Син Човечки, та да го посетуваш? |
| 7. | Си го понизил нешто малку подолу од ангелите, но со слава и чест си го овенчал и си го поставил над делата од Твоите раце; |
| 8. | сe си покорил под нозете негови.” А кога сe му покори, ништо не му остави непокорено; но сега уште не гледаме дека му е сe покорено. |
| 9. | А гледаме дека Исус Христос, Кој беше нешто малку понизен од ангелите, поради претрпената смрт се увенча со слава и чест, та, по Божјата благодат, да вкуси смрт за сите. |
| 10. | Зашто Му прилегаше на Оној, поради Кого е сe и од Кого е сe, откако многу синови прослави, преку страдања да го усоврши Началникот на нивното спасение. |
Апостол на денот: Прво послание на светиот апостол Павле до Коринтјаните 1:10-18
| 10. | Браќа, ве молам, во името на нашиот Господ Исус Христос, сите вие да зборувате едно и исто, и помеѓу вас да нема делење, туку да бидете соединети во еден дух и во една мисла. |
| 11. | Оти од домашните на Хлој чув за вас, браќа мои, дека помеѓу вас имало карање. |
| 12. | А ова ви го велам, затоа што еден од вас вели: „Јас сум Павлов”, друг: „А јас сум Аполосов”, трет: „Јас сум на кифа”, а друг: „Јас, пак, Христов”. |
| 13. | Па зар Христос да се раздели? Дали Павле беше распнат за вас? Или пак во името Павлово се крстивте? |
| 14. | Му благодарам на Бога, што од вас никого не сум крстил, освен Криспа и Гаја, |
| 15. | та никој не рече, дека сум крстил во свое име. |
| 16. | Го крстив исто така и домот на Стефанин, а дали сум крстил и некој друг, не знам. |
| 17. | Зашто Христос не ме прати да крштавам, туку да го проповедам Евангелието, и тоа не со премудри зборови, за да не ја изгуби силата крстот Христов. |
| 18. | Бидејќи словото за крстот е безумство за оние, што гинат, а за нас, кои се спасуваме, сила Божја. |
Поука на денот: Свети Силуан Атонски
Во доброто помага Бог, а во лошото демоните. Но, тоа зависи од нашата волја. Треба себеси да се принудуваме на доброто, но знаејќи ја својата мерка. Треба да ја проучиме својата душа и она што е полезно за неа. На некого му е полезно да се моли повеќе, на некого да чита или да пишува. И да се чита е полезно, но подобро е да се молиш нерасеано, а уште подобар е плачот. Како на кого му дава Господ. Конечно, станувајќи од постела, треба да Му благодариме на Бога, потоа да се каеме и да се молиме до ситост. А потоа добро е да се чита за да се одмори умот. Потоа пак молитва и работа. Благодатта доаѓа од сето она што е добро. Но, најмногу заради љубовта спрема братот.
